ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
Έλενα Αποστόλου
Έλενα Αποστόλου

Έλενα Αποστόλου

Καμιά φορα, πρέπει να πάεις παρακάτω, για να καταφέρεις να μην κοιτάξεις ποτέ πίσω...

Λένε πως μια διαδρομή ξεκινά εκεί που μια άλλη τελειώνει... Περίμενε στη στάση αρκετό καιρό τώρα για την επόμενη διαδρομή με άγνωστο και πάλι προορισμό. Το εισιτήριο, δεν είναι αλερετούρ. Το ξέρει καλά. Μόνος σου ξεκινάς με την ελπίδα να βρεις καλό συνοδοιπόρο. Κάποιοι στην πορεία χάνονται. Ένας τσιγάρος δρόμο, το παράπονό της.  Δεν πάει έτσι καρδιά μου της λέω. One way με άγνωστο προορισμό. Δεν ξέρεις που θα σε βγάλει το ταξίδι. Της απαντώ. 

Ο έρωτας ήρθε αναπάντεχα εκεί που δεν το περίμενε. Τα «είχα» με τον χρόνο μέχρι να δω αυτό το χαμόγελο που φώτιζε τα μάτια της, που κάνει την διαφορά σε μια ερωτευμένη γυναίκα.  Εκεί που είχε κτίσει τείχη από «σίδερο» για να μην μπορεί να τα ρίξει κανείς, τσουπ αυτός τα κατάφερε. 

«Κάποιες παλιές πληγές ίσως δε θα επουλωθούν ποτέ. Αλλά κουράστηκα να κοιτάω τις «πληγές» μου για παντα», μου λέει. Καμιά φορα, πρέπει να πάεις παρακάτω, για να καταφέρεις να μην κοιτάξεις ποτέ πίσω, της λέω. 

Στα «ταξίδια» της στραβοπατούσε, δυστυχώς στο τέλος «έπεφτε» και δύσκολα... σηκωνόταν. Μόνη. Δεν άφηνε κανένα να την τραβήξει προς τα πάνω. Θέλει να το παλεύει  μόνη κοιτάζοντας στο άπειρο, τα φωτάκια το βράδυ.

Και τώρα; Την ρώτησα… «Τώρα χαλάρωσε να δούμε που θα μας πάει το νέο ταξίδι. Συνήθως δεν πάμε μακριά, μέχρι εδώ πιο κάτω και μας μένει και καφές για την επιστροφή! Δεν έχω κακό προαίσθημα να ξέρεις. Είμαι χαλαρή αλλά έχω την έγνοια μου. Δεν απογειώθηκα στα σύννεφα μα δεν είμαι και στα πατώματα. Είμαι κάπου στην μέση και νομίζω τώρα καταλαβαίνω αυτά που λένε για μισογεμάτα. Δεν τα θέλω όλα τέλεια και ούτε όλα δικά μου. Τα θέλω όλα κοντά μου. Κάπως κάπου στα μέτρα μου. Τόσο απλά πράγματα», μου είπε. Της έπιασα το χέρι και ευχήθηκα το ταξίδι να τους βρει επιτέλους σε ένα προορισμό χαρούμενους και όχι μισούς στη διαδρομή, γεμάτους από έρωτα και αμέτρητες εικόνες και στιγμές... 

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

SIMILAR

ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ