ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
Έλενα Αποστόλου
Έλενα Αποστόλου

Έλενα Αποστόλου

Το «για πάντα» υπάρχει μικρή μου... το «έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα» δεν ταιριάζει όμως σε όλα τα παραμύθια.

Όταν εσύ έζησες κάτι και το ένιωσες τόσο «μεγάλο» κανείς δεν μπορεί να σε κάνει να το δεις αλλιώς. Και ο έρωτας που έζησε ήταν όχι απλά μεγάλος, αλλά τεράστιος. Για την ίδια. Έζησε με πάθος, πόνεσε σε βάθος και της χάραξε την καρδιά για πάντα.

Το για πάντα να ξέρεις... υπάρχει. Δεν είναι μόνο στα παραμύθια. Φτάνει να το θυμάσαι. Και αυτή τον θυμόταν. Ακριβώς με λεπτομέρεια. Το βλέμμα, το φιλί, την αγκαλιά. Ποτέ δεν τον ξεπέρασε.

Παραμένει μια ανοικτή πληγή... μπορεί να μην αιμορραγεί πια, αλλά είναι εκεί να της θυμίζει το ίδιο πρόσωπο, τις ίδιες καταστάσεις, τον ίδιο πόνο όταν οι δείκτες του ρολογιού πάνε πίσω. Και αυτό συμβαίνει συχνά πυκνά. Ένα τραγούδι, μια ταινία, ένα στιχάκι, όπως αυτά που έγραφε στο θρανίο.

Πέρασαν χρόνια. Άλλαξαν καταστάσεις. Αυτή θυμάται. Θέλει να του μιλήσει μα έχει χαθεί η μιλιά της. Μπορεί απλά να μην ήθελε να πει άλλα.

Είπε, φαίνεται, τότε πάρα πολλά. Ούτε και να ακούσει ήθελε. Άκουσε επίσης πολλά.

Το τέλος τους είχε βρει με μια μεγάλη σιωπή, με μια μίξη έρωτα, θυμού και εγωισμού, με ένα «φανερό» κρυφοκοίταγμα από την «κλειδαρότρυπα», μια τυπική κουβέντα και πολύ πόνο.

«Δεν έχει σημασία ποιος φεύγει πρώτος» της είχε ψιθυρίσει, «ο πόνος είναι μοιρασμένος στα δύο» και τον πίστεψε. Το λάθος της ήταν ότι τον άφηνε να μπαινοβγαίνει όσες φορές ήθελε αυτός στη ζωή της. Και τον άφηνε να λειτουργεί ως απινιδωτής στην καρδιά της μέχρι που... σταμάτησε, όταν εκείνος της είπε πάλι «αντίο». Και ήταν το τελευταίο...

Μότο

Το «για πάντα» υπάρχει μικρή μου... το «έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα» δεν ταιριάζει όμως σε όλα τα παραμύθια.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

SIMILAR

ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ