ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
Μιχάλης Χριστοδούλου
Μιχάλης Χριστοδούλου

Μιχάλης Χριστοδούλου

Προσπάθησα να κλείνω μάτια και αυτιά σε ηλιθιότητες και να φιλτράρω όλα όσα διάβαζα.

Από την πρώτη μέρα που μπήκα κι εγώ σε καραντίνα αποφάσισα να είμαι αισιόδοξος. Το επέβαλα στον εαυτό μου. Προσπάθησα να κλείνω μάτια και αυτιά σε ηλιθιότητες και να φιλτράρω όλα όσα διάβαζα. Γενικότερα θεωρώ πως κατάφερα να είμαι ψύχραιμος αν και λύγιζα κάθε φορά που πήγαινα στο σουπερμάρκετ διότι η εικόνα εκεί ήταν πρωτόγνωρη. Όχι γιατί φοβόμουνα μήπως και κολλήσω αλλά έβλεπα πως η ζωή μας έπαιρνε άλλη πλεύση, άλλαζε και ίσως να αλλάζει για πάντα. 

Σήμερα, 46 μέρες μετά αν και παραμένω ψύχραιμος στο σπίτι, με μερικά όμως κιλά παραπάνω, πιο συνειδητοποιημένος για πολλά πράγματα στη ζωή μου, αισθάνομαι αγωνία αλλά και φόβο. Ομολογώ πως φοβάμαι να βγω έξω αν και αδημονώ να πάρω το αυτοκίνητο και να οδηγήσω μέχρι τη θάλασσα, να κατέβω στην αγαπημένη μου Αγία Θέκλα και να νιώσω εκείνο το άρωμα του ιωδίου στη μύτη που θα με ταξιδέψει. Αυτό ονειρεύομαι κάθε φορά που σκέφτομαι το τέλος της καραντίνας. Δυστυχώς όμως το τέλος της καραντίνας δεν θα είναι όπως το φανταζόμαστε διότι κάπου στο facebook είδα πως οργανώνονται μεγάλα πάρτι και ξεφαντώματα με πλήθος κόσμου. Ίσως για αρκετό καιρό θα πρέπει να μείνουμε μακριά από πλήθη και κόσμο, θα πρέπει να συνεχίσουμε αυτόν τον αγώνα που ξεκινήσαμε μένοντας στο σπίτι υπομένοντας ώστε να επιτευχθεί η μείωση των κρουσμάτων. Οι επιστήμονες ξέρουν καλύτερα και αν έμαθα κάτι από όλο αυτό είναι να τους εμπιστεύομαι. Ξέρετε, η ανθρωπότητα προχωράει με την επιστήμη και θυμάμαι κάποτε ένα σπουδαίο νεοελληνιστή καθηγητή που μας είχε πει πως για να προχωρήσετε στη ζωή σας πρέπει να μάθετε να δίνετε, για να μπορέσετε να πάρετε και από την άλλη να μαθαίνετε τις νέες τεχνολογίες και να εμπιστεύεστε την επιστήμη. Αυτό το κράτησα για πάντα στο μυαλό μου, δεν το ξέχασα ποτέ και να, που τα σοφά λόγια αυτού του σπουδαίου ανθρώπου επαληθεύονται σήμερα. 

Για να εμπιστεύομαι όμως εγώ ως πολίτης την επιστήμη πρέπει και η επιστήμη να αναπτύσσεται, οι επιστήμονες της χώρας μου να έχουν τη δυνατότητα να εξελίσσονται και αυτό γίνεται με κονδύλια, συμβολή του κράτους και της παιδείας. Ίσως έφτασε ο καιρός να δοθεί κατιτίς παραπάνω στην επιστήμη. Πρέπει επιτέλους να δώσουμε χώρο στους επιστήμονες, σε ανθρώπους που έχουν μελετήσει το εκάστοτε αντικείμενο και όχι πια σε πολιτικούς που αποδεικνύονται πολλές φορές ανεπαρκείς και ακατάλληλοι. Θέλω μετά από όλη αυτή την ζοφερή κατάσταση που βιώνουμε να ανθίσουν οι άνθρωποι, οι επιστήμονες, οι καλλιτέχνες, η παιδεία, ο πολιτισμός και φυσικά ο τομέας της υγείας. Ας δοθεί ένα τέλος στην επιφανειακή προσέγγιση των πραγμάτων σε αυτή τη χώρα και ας αναλογιστούμε όλα όσα μας έμαθε η πανδημία. 

Κλειστήκαμε σπίτι βλέποντας θέατρο από το διαδίκτυο, μουσική live με καλλιτέχνες από τα social media, ακούσαμε παλιούς δίσκους και τραγούδια, διαβάσαμε ποίηση και λογοτεχνία, ξαναπιάσαμε στα χέρια μας ξεχασμένα προγράμματα θεάτρων. Αυτοί που μας συντρόφεψαν τις μέρες του εγκλεισμού μας ήταν οι τέχνες και εκείνο που μας καθησύχαζε και ενημέρωνε κάθε απόγευμα στις έξι ήταν η επιστήμη. Ας μην είμαστε αγνώμονες και ας προσφέρουμε στον κάθε καλλιτέχνη, ηθοποιό, σκηνοθέτη και μουσικό εκείνο που έπρεπε να είχαμε προσφέρει εδώ και χρόνια. Οι καλλιτέχνες είναι επίσης άνθρωποι, πληρώνουν ενοίκιο, ρεύμα, τηλέφωνο και αυτό που κάνουν είναι επάγγελμα όχι φιλανθρωπία. Αυτοί οι άνθρωποι όμως έχουν λίγη ευαισθησία παραπάνω από τη δική μας.  

Λίγο πριν το τέλος της καραντίνας αν και φοβάμαι το άγνωστο που μας περιμένει έχω εμπιστοσύνη στην επιστήμη. Παραμένω αισιόδοξος και σκέφτομαι τα λόγια ενός μεγάλους θεατράνθρωπου του Καρόλου Κουν που είπε: «Πρέπει να πιστεύεις στα θαύματα για να συμβούν θαύματα»

SIMILAR

ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ