ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
THE TSIAKKOS

Για να παρακολουθήσεις μια ταινία δράσης, μια σειρά επιστημονικής φαντασίας ή οτιδήποτε δεν θεωρείται πραγματικότητα προϋποθέτει αναστολή της δυσπιστίας ή suspension of disbelief, όπως λέμε στα Κυπριακά. Σε αντίθετη περίπτωση γίνεσαι μάρτυρας κουτσογιανοπουλικών κριτικών εκφάνσεων εκστομισμένων από τα στόματα δεκαοχτάχρονων Κυπριόπουλων, καθώς βγαίνουν από την κινηματογραφική αίθουσα όπου έχουν μόλις παρακολουθήσει James Bond, του τύπου «Μα ήντα λαφαζανιά ρε φίλε, σιγά να μεν οδηγούσε την Aston Martin πάνω στον ένα τροχό και με το ένα χέρι πυροβολούσε μπαζούκκα και με το άλλο έκαμνε τικ τοκ! Ξιουρίζουν μας;». Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι «ναι και αυτός είναι ο σκοπός». Αν ήθελες να δεις σκηνές με συμβατικό οδήγημα θα μπορούσες να δεις το «Driving Miss Daisy» ή να πας με την μάνα μου μια βόλτα να δεις τα γένια σου να μεγαλώνουν 3 πόντους μέχρι να φτάσετε στον προορισμό σας. Αν δεν ισχύσει η αναστολή της δυσπιστίας, τίποτα δεν μπορεί να σταθεί κινηματογραφικά σε αυτά τα genres. Οι νόμοι της Φυσικής πολλές φορές διαστρεβλώνονται για χάρη και μόνο της δράσης. Αλλιώς, ο 007 θα οδηγούσε Toyota Yaris στα 100 χιλιόμετρα την ώρα για να μην τον γράψουν οι μπάτσοι στη Σκαρίνου. Η κυπριακή τηλεόραση δεν φημίζεται για τις σειρές δράσης ή επιστημονικής φαντασίας.

Οι πλείστες βασίζονται στην κυπριακή πραγματικότητα - όχι πως οι απαγωγές και οι δολοφονίες είναι καθημερινότητά μας, αλλά λέμε τώρα. Ας είναι και τραβηγμένες από τα μαλλιά. Συνήθως, όμως, το πρόβλημα είναι στο πόσο μεγάλο είναι αυτό το τράβηγμα. Μιλάμε για συμμαθήτρια στο δημοτικό το διάλλειμα ή παίκτριες του «The Bachelor» που δεν θα αφήσουν τρίχα; Γιατί ΟΚ, το λίγο και - ειδικά αν μιλάμε για σπάνιες περιπτώσεις που είναι καλή η σειρά - θα το δεχτώ. Αλλά αν θα χρειαστεί εμφύτευση για να έρθει στα ίσια του, τότε σβήνω την τηλεόραση. Έτσι έπαθα και με το ΚΆΜΠΙΝΓΚ του Φώτη Γιωργίδη στον Alpha Κύπρου. Η υπόθεση της καινούργιας (κωμικής;) σειράς περιστρέφεται γύρω από τον καταπιεσμένο πρώην λογιστή Ιορδάνη Ιορδάνου (Φώτης Γεωργίδης), που αποσπώντας ένα μεγάλο χρηματικό ποσό με δόλιο τρόπο, μετακομίζει με τα δυο του παιδιά στο camping, που διευθύνει ο πολύ μυστήριος Θαλής Μιλήσιος (Μάριος Δημητρίου). Όταν τον ανακαλύπτουν για το χρηματικό ποσό που απέσπασε, θα εκμεταλλευτεί τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου, Τάσο Αθάνατο (Γιώργος Ζένιος), και τη σύζυγό του, Στέλλα Αθάνατου (Σοφία Καλλή), για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: Ξέπλυμα Βρώμικου Χρήματος. Η ηρεμία των κατοίκων του Κάμπινγκ ταράζεται με τις συχνές επισκέψεις της Αστυνομίας. Λοιπόν πείτε μου, αν εσείς είχατε κλέψει διακόσιες χιλιάδες ευρώ (δεν ξέρω αν είναι τόσα, αλλά τελοσπάντων, είναι μια τσάντα γεμάτη χαρτονομίσματα) θα τις είχατε πεταξούμενες μέσα σε μια μισάνοικτη handbag για να τις ανακαλύψουν ο γιος σας, η κόρη σας, η γειτόνισσα, ο μάστρος σας και γενικά οι πάντες; Αν ζούσατε σε κάμπινγκ χωρίς καμία διακριτικότητα και ασφάλεια, η τσάντα θα βρισκόταν πεταξούμενη μέσα στο τροχόσπιτο; Προφανώς αυτά τα χρήματα είναι σημαντικά στην εξέλιξη της πλοκής, αλλά η αφέλεια και η παντελής έλλειψη λογικής με την οποία το σενάριο χειρίζεται το θέμα είναι εξωφρενική, ακόμα και για κωμωδία. Υπάρχουν άπειροι και σαφώς πιο αληθοφανείς τρόποι για να μάθει κάποιος το μυστικό του Ιορδάνη.

Με την ίδια αναστολή λογικής χειρίζεται κι άλλα σημεία της πλοκής η σειρά. Όπως π.χ. όταν το αφεντικό του Ιορδάνη παρκάρει έξω από το κάμπινγκ βράδυ και διακρίνει τον Ιορδάνη στο μαύρο σκοτάδι να κάθεται στο παγκάκι. Ναι, θα μπορούσε να ήταν πιστευτό αν δεν προηγείτο η αρχική σκηνή όπου από την είσοδο του κάμπινγκ ο Ιορδάνης οδήγησε 3 λεπτά και περίπου πεντακόσια μέτρα για να φτάσει στο τροχόσπιτό του. Είτε ο μάστρος του είναι ο Σούπερμαν (θα ήταν καλό twist) ή το σενάριο θεωρεί ότι το να διακρίνεις κάποιο μέσα στο μαύρο σκοτάδι στα πεντακόσια μέτρα είναι ψιλά γράμματα. Να το παραβλέψω και αυτό; Στα πόσα καίγομαι; Καλή η ιδέα του Φώτη, που θέλει να θίξει τα κακώς έχοντα της κυπριακής κοινωνίας, πολύ καλό το καστ από τον πάντα απολαυστικότατο Μάριο Δημητρίου μέχρι τη Μαργαρίτα Ζαχαρίου, αλλά, παίδες, μια δεύτερη ανάγνωση στο σενάριο θα το έκανε να βγάζει περισσότερο νόημα και ο τηλεθεατής δεν θα ένιωθε ότι υποτιμάται η νοημοσύνη του. Μια καλή ιδέα δεν είναι αρκετή. Η καλή δουλειά κρίνεται στις λεπτομέρειες.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS
tsiakkos  |  blog

SIMILAR

ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ